پر پرواز .....

تو حضور مبهم پنجره ها

روبروم ديواراي آجريه

خورشيد روشن فردا مال تو

سهم من شباي خاكستريه

توي اين دلواپسي هاي مدام

جز ترانه هاي زخمي چي دارم

وقتي حتي تو برام غريبه اي

سر رو شونه هاي بارون مي ذارم

اسم تو براي من مقدسه

تا نفس تو سينه پر پر مي زنه

باورم كن كه فقط باور تو

مي تونه قفل قفس رو بشكنه

منمو يه آسمونه بي دريغ

منمو يه كوره راه نا گزير

اي ستاره شباي مشرقي

پر پرواز منو ازم نگير

اسم تو براي من مقدسه

تا نفس تو سينه پر پر مي زنه

باورم كن كه فقط باور تو

مي تونه قفل قفس رو بشكنه

منم اون يه اسمون بي دريغ

منم اون يه كوره راه نا گريز

اي ستاره شباي مشرقي

پر پرواز منو ازم نگير

چشم هایم خالی است

خالی از سایه سنگین نگاهی عاشق

دست هایم خالی است خالی از وسعت با هم بودن

 
خالی از حجم نوازشگر عشق

در كنار تو پر آواز شدن

چشمانت را برای زندگی می خواهم

اسمت را برای دلخوشی می خوانم

دلت را برای عاشقی می خواهم

صدایت را برای شادابی می شنوم

دستت را برای نوازش می خواهم

و پایت را برای همراهی می خواهم

عطرت را برای مستی می بویم

خیالت را برای پرواز می خواهم

و خودت را نیز برای پرستش 

 کاشکی

کاشکی یه جوری بشه دل تو دلت نمونه

کاشکی بگی دوسم داری حتی شده یه دونه

یه دووووووووووووووووووووووووونه

کاشکی نبینم از تو این همه گوشه گیری

کاشکی بگی با منی کاشکی بگی نمیری

تو دنیا تنها منم عاشق سر براهت

این دلمو تو بردی با اولین نگاهت

عاشقتم میدونی بیشتر از اون که بودم

یه دنیا دوست دارم با همه ی وجودم

بی وفا     عشق من

به خدا اشک من

می مونه رو گونه ام تا بیای پیش من

رفتی و بعد تو چه زجری کشیدم

هنوز تار موتو به دنیا نمیدم

تو رو به خاطراتمون

تو منو بی خبر نذار

تو رو به اشکمون قسم منو چشم به در نذار

باشه میرم از پیشت خداحافظ عشق من

ببخش رو نامه هام باز چکیده اشک من

دلت موندنی نبود خداحافظ عشق من

حالا که نموندی بگو از من چی دیدی

چه ساده نشستی چه ساده  پریدی

بغضمو وقت جدایی هی نگه داشتم به سختی

حتی واسه دلخوشیمم دست تکون ندادی رفتی

پس بذار روی ماهتو دم آخر نگاه کنم

سخته با خاطراتمون با دل خون نگاه کنم

وقت رفتنت نبود خداحافظ عشق من

دلت میشکنه یه روز می دونی قدر اشک من

سخته گفتنش ولی خداحافظ عشق من

 خداحافظ عشق من

بانوی قصه

 ببخش بانوی قصه

 این دل جوونی کرده

 با تو اگه تو خونش نامهربونی کرده

 چه سرنوشت خوبی وقتی دل شما هم

 برای خوشبختیمون پادرمیونی کرده

 خاتون خوب قصه عروس آرزوهام

 من که همیشه تنهام قهر نکن با چشمام

 قهر نکن مهربون قهر تو آتیشمه

 من چه جوری نسوزم وقتی دلت پیشمه

 برای داشتن من چه راه دوری رفتی

 همه باید بدونن راهو چه جوری رفتی

 قهر نکن      قهر نکن 

قهر نکن  مهربون

عشق را تن پوش جانم میکنی

آن سکوت ساده و تنها منم

آتش عشق تو در جان منست

عاشقی معنای ایمان منست

کی به آرامی صدایم می کنی

از غم دوری رهایم میکنی

ای که در عشق و صداقت نوبری

کی مرا با خود از اینجا میبری

دوستی تکرار دوستت دارم نیست

                               دوستی فهمیدن ناگفتنی های کسی است

                                                                                          که دوسش میداری

سلام دوستای گلم !!!!!!!!!!

 قلبم را در روشنایی دیروز تقدیم تو کردم تا در تاریکی امروز و فردا فراموشم نکنی !!!  

!!!! نظر یادتون نره !!!!

*** غربت ***

غربت من هر چی که هست

از با تو بودن بهتره

آخر خط زندگی این نفسای آخره

وقتی دارم با هر نفس از این زمونه سیر میشم

وقتی با یه زخم زبون از این و اون دلگیر میشم

این آخر راه دیگه باید که تنها بمیرم

تنها تو اوج بی کسی تو غربت آروم بگیرم

باید برم باید برم باید که بی تو بپرم

آخ که سنگین میزنه این نفسای آخرم

************

سکوت من نشونه ی رضایتم نیست میدونی

گلایه هامو میتونی از تو چشمام بخونی

بگو آخر جرمم چیه که باید اینجور بسوزم

هیچی نگم داد نزنم لبامو رو هم بدوزم

در به دره غزل فروش منم که گیتار میزنم

با هر نگاه به عکست انگار

من خودمو دار می زنم

نفرین به عشق به عاشقی

نفرین به بخت و سرنوشت

به اون نگاه که عشق تو

تو سرنوشت من نوشت

نفرین به من نفرین به تو

نفرین به عشق من و تو

به ساده بودن منو

به اون دل سیاه تو

مرا صد بار از خود برانی       

                       باز هم دوستت دارم

 به زندان تنهایی ام کشانی  

                     باز هم دوستت دارم

چه سود از مهر ورزیدن  

                    چه حاصل از وفا کردن

 مرا لایق بدانی یا ندانی  

            باز هم دوستت دارم

عادت

 آغــوش تو به غیر من بـه روی هیچکی وا نــــکـــن

 منــو از ایـن دلخوشی و آرامــــشــم  جـدا نـکــــــــن

 مــن بــرای بـا تو بودن پـر عشق و خواهـــــشـــم

 واســـه بودن کــنــارت تو بگو به هر کجا پر میکشم

 مــنو تــو آغوشت بگیر آغــــــوش تـــــو مــــقـدسـه

 بـوســیدنــت برای من تـــــولـــــــد یـــــک نــفـسـه

 چـشمای مــهربونه تو مـــــنــو بــــه آتـیش میکشه

 نــوازش دســـتــای تو عــــــادت تــــــرکـــم نمیشه

 چـشمای مــهربونه تو مـــــنــو بــــه آتـیش میکشه

 نــوازش دســـتــای تو عــــــادت تــــــرکـــم نمیشه

 فــقط تـو آغوش خودم دغـــــدغـــــه هــــاتو جا بذار

 به پای عشق من بمون هــیچکس رو جای مــن نیار

 مـــهـــر لـباتو رو تن و روی لــــب کــــسی نــــــزن

 فـقط به من بوسه بزن بـــه روح و جسم و تــن من

ما می رویم، عشق می ماند، پس عاشق باش تا بمانی..

       آری  آغاز

                          دوست داشتن است

       گر چه پایان راه ناپیداست

                         من به پایان دگر نیندیشم

       که همین

               دوست داشتن زیباست

میخوام که وقتی خوابی کنار تو بشینم

 اگه یه وقت خوابم برد باز خواب تو رو ببینم

عطر نفس های تو به تنم بپیچه

کاش بدونی که زندگی بی تو هیچه

میخوام تن قشنگتو تو بغلم بگیرم

بگم اگه نباشی کارم تمومه و بدون تو میمیرم

میخوام لباتو رو لبام بذاری تا همیشه

بگم که زندگی دیگه بدون تو نمیشه

تو نیستی و تا ابد

بی تو دلم میگیره

اما زمونه میگه

که دیگه

خیلی

دیره

 تولد تولد تولد

 تولدم مبارک 

 ۲۰ اردیبهشت

اگر باران بودم انقدر مي باريدم تا غبار غم را از دلت پاک کنم اگر اشک بودم مثل باران بهاري به پايت مي گريستم اگر گل بودم شاخه اي از وجودم را تقديم وجود عزيزت ميکردم اگر عشق بودم آهنگ دوست داشتن را برايت مينواختم ولي افسوس که نه بارانم نه اشک نه گل و نه عشق اما هر چه هستم

 دوستت دارم

میدونی چرا ستاره ها به هم چشمک میزنن ؟
میخوان به ما بفمونن تو سکوت و فاصله هم میشه گفت

 دوستت دارم

زيبا ترين گل با اولين باد پاييزي پرپر شد . با وفا ترين دوست به مرور زمان بي وفا شد . اين پرپر شد ن از گل نيست از طبيعت است و اين بي وفايي از دوست نيست از روزگار است .